Clicky

Door oktober 16, 2013 0 Reacties Lees meer →

Maak kennis met… Liesbeth de Paepe

Liesbeth de PaepeLiesbeth de Paepe doet momenteel haar PHD in educational sciences aan de universiteit van Brussel in België. Naast haar onderzoek is zij veel bezig met distance learning. Liesbeth heeft een volledige online afstandscursus ontwikkeld voor Nederlands aan absolute beginners. Daarnaast heeft ze 12 jaar les gegeven aan anderstaligen op de klassieke klassikale manier.

Leuk om je te mogen introduceren op ons platform! Momenteel ben je veelal bezig met de tweede online cursus Nederlands en druk met je PHD.

Kun je mij vertellen hoe je in het wereldje van ‘e-learning’ terecht bent gekomen?

Na 12 jaar les te hebben gegeven aan anderstaligen heb ik gemerkt dat er een groep mensen is die buiten de boot vallen omdat zij simpelweg druk bezig zijn met werk en/of bij de kinderen moeten blijven en daardoor niet op vaste momenten naar de lessen kunnen komen. Dit is één van de redenen dat ik ben begonnen met het ontwikkelen en geven van distance learning voor NT2 (Nederlands als tweede taal voor opleiding en/of werk).

Ik vind het namelijk belangrijk dat iedereen kan leren, ook al kun je niet naar school. In mijn ogen staat e-learning voor flexibel leren – waar en wanneer je wilt – op je eigen tempo en liefst met persoonlijke begeleiding.

Jij bent nu al druk bezig met de ontwikkeling en uitvoering van distance learning, maar hoe ver zijn we met de intergratie van e-learning in het bedrijfsleven en onderwijs in het geheel?

Ik werk natuurlijk vanuit de context van onderwijs. En in Vlaanderen vind ik dat e-learning erg achterloopt. E-learning begint nu pas bekend te worden en enkele scholen beginnen daar nu mee te experimenteren. Learning management systemen zijn echter wel al aanwezig op veel scholen. Deze worden louter gebruikt om ‘basic’ te communiceren en slechts in beperkte mate voor interactieve oefeningen (en al bijna nooit voor volledig online leren).
Vergeleken met de nieuwste e-learning-oplossingen bieden ze soms beperkte functionaliteiten aan, maar tegelijk worden ze vaak ook onderbenut. Waar e-learning in het bedrijfsleven staat durf ik niet te zeggen, maar ik denk dat e-learning daar veel meer in opmars is dan in het onderwijs.

E-learning krijgt veel publiciteit en je kunt er niet omheen dat dit fenomeen sterk aan het doorbreken is. Je ziet dat steeds meer bedrijven en onderwijsinstellingen hiervan gebruik gaan maken. Nu kan ik ook begrijpen dat het huidige leermateriaal dat wordt ingezet voor cursussen niet altijd geschikt is om binnen een e-learning-omgeving te gebruiken.

Hoe vind jij dat opleidingen voor docerend personeel binnen organisaties en/of onderwijsinstellingen aansluiten op de e-learning-ontwikkelingen?

Het is lastig om materiaal voor een klassieke klassituatie om te zetten naar e-learning-materiaal. Dat is andere pedagogie. De meeste onderwijsopleidingen zijn nog in de eerste plaats gericht op de klassieke klassituatie (die uiteraard ook nog het meest voorkomt), en bereiden niet voor op afstandsleren. Dat is ook normaal: volledig afstandsleren staat nog in de kinderschoenen in de wereld van het volwassenenonderwijs. Er zijn wel organisaties die daarin een predikersrol vervullen, zoals Toll-net, een netwerk van lesgevers, ICT-coördinatoren, directies en pedagogische begeleiders. Binnen het netwerk wisselen de leden ervaringen en kennis uit over e-leren en gecombineerd leren. Het doel van dit netwerk is om iedereen vertrouwd te maken met ICT-gebruik.

Ik kan begrijpen dat het van klassikaal leren naar e-learning een grote overstap is voor velen. En al helemaal voor mensen die niet gewend zijn om gebruik te maken van ICT.

Is deze stap niet veel te groot om in één keer genomen te worden of merk je dat iedereen het simpelweg maar accepteert?

Ik merk veel weerstand bij sommige collega’s en ik denk dat er een grote groep mensen is die je daar niet in mee krijgt. Er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Dit is niet alleen bij de lesgevers zelf maar ook bij de cursisten. Sommige cursisten komen juist naar school omdat zij al de hele dag aan de computer zitten en juist het sociale contact willen.

In het extreme andere geval zijn er ook mensen die niet naar school kunnen en/of willen gaan, omdat zij bijvoorbeeld kinderen hebben of veel reizen voor hun werk enz. Voor hen is volledige e-learning de beste methode. En tot slot is er een tussengroep die graag naar school wilt komen en af en toe ook thuis wilt werken: voor deze groep is blended learning de beste methode.

Veel nieuwe ontwikkelingen komen vaak in een fase van overdreven enthousiasme terecht. Neem schooltv waarbij velen  riepen dat dit de manier van onderwijs totaal zou veranderen.  Uiteindelijk blijkt dat niet veel waarde te hebben toegevoegd.

Hoe zie jij de ‘e-learning-trend’ doorzetten?

Als je ziet hoe snel de bevolking groeit en wat de kosten van lokalen zijn, dan denk ik dat organisaties steeds meer blended-learning gaan inzetten, anders wordt het te duur. Ik denk dat het in tijden van crisis voor grote bedrijven wel duidelijk is dat lesgevers en cursisten bij elkaar brengen een tijdrovende en kostbare bezigheid is.

Desondanks denk ik niet dat je daar iedereen in meekrijgt; er zullen altijd mensen zijn die gewoon de klassieke situatie willen behouden. Dat is ook geen probleem. Voor een heleboel mensen en wellicht ook vakken is e-learning niet de beste oplossing. Het ene hoeft het andere niet te vervangen. Ik zie het als een extra opportuniteit. Misschien dat je van oudere werknemers ook niet meer kunt verwachten dat zij daar in mee gaan. Dit hoeft ook niet.

Naast het financiële aspect zien we ook dat de wereld steeds sneller draait, en dat mensen met een druk schema twee keer nadenken voor ze zich inschrijven voor een cursus waarvoor zij wekelijks een avond weg zijn van thuis. Steeds meer mensen vinden een dagdeel wekelijks ‘uitblokken’ moeilijker worden, en verkiezen om ‘in stukjes’ te leren, op momenten dat het voor hen het beste uitkomt. In dit geval is e-learning een goede oplossing: je kan leren wanneer je wil en waar je wil.

Daarnaast zien we in onze maatschappij ook de overduidelijke trend naar ‘maatwerk’ en ‘personalisering’. Zelfs wanneer je een computer koopt, wordt die tegenwoordig ‘op maat samengesteld’: je kiest de processor, de videokaart, het RAM-geheugen, de kleur etc zelf. Mensen verwachten dit ook van een leeromgeving. Die moet aanpasbaar zijn aan de noden van de gebruiker. E-learning kan daaraan tegemoet komen: je kan leren wat je wil.

We hebben nu al enkele voorbeelden gehoord van de voordelen van e-learning.

Zie jij ook beperkingen?

Het hangt er heel erg vanaf of je communicatie tussen docent en cursist mogelijk maakt in het syteem. Als dat niet op de juiste manier is aangepakt kan dat onpersoonlijk zijn en nadelig voor de gewenste aandacht en betrokkenheid. Via e-learning is het makkelijker om je te verstoppen en daardoor is het risico op uitval misschien groter. Zelfdiscipline speelt een steeds grotere rol. Het is gemakkelijk om even te stoppen en helemaal te verdwijnen.

Maar ook de techniek en het materiaal moeten aantrekkelijk, duidelijk en makkelijk in gebruik zijn. Als de cursist in een pakket moet werken waarvan hij denkt ‘waar moet ik in godsnaam mee beginnen? Ik ga dit nooit gebruiken.’ dan haakt die af. Ik denk dat een pakket aanpasbaar moet zijn, zodat hij op zijn eigen niveau verder kan werken.

Ik heb wekelijks contact met studenten via skype. Ik merk dat ik de studenten in die groep beter ken dan de studenten die ik face-to-face in de klas zie. Dit komt omdat ik via e-learning vaak 1-op-1-gesprekken heb, terwijl je in een klassituatie vaak met een grote groep moet werken en de cursisten daardoor minder (snel) leert kennen.

Geplaatst in: Home, Interviews

Over de Auteur:

Plaats een reactie

Please insert the signs in the image:

AANMELDEN NIEUWSBRIEF