Clicky

Het zetten van de eerste stap van F2F naar social learning

Het is woensdagavond. Collega T belt. ‘Of hij nog even wat vragen mag stellen…’, want maandagochtend begint voor hem zijn rol als expertfacilitator in onze Sioo-Mooc. T is een zeer ervaren ‘docent’ en begeleider van mensen en groepen. Niet alleen op inhoud, maar juist ook op groepsdynamica. Hij voelt aan wat er onder water speelt. Hij intervenieert in de dynamiek, bewaakt de grenzen en geeft steun waardoor de groep grensverleggend kan werken en leren. Ik werk graag met hem. Hij weet altijd op het juiste moment het juiste te doen, te vragen of juist te laten.

Koudwatervrees

Nu gaat hij voor het eerst een week lang online een groep begeleiden. Hij maakte zelf de opdrachten voor deze week. Ik heb, in overleg met hem, zijn opdrachten omgewerkt naar opdrachten die passen in een online leeromgeving.

Niet alleen T, maar ook veel anderen met wie ik dit experiment rondom online social learning ben ingegaan, eindigen hun opdracht vanuit het ‘F2F-paradigma’. Ze zijn goed voorbereid, hebben een leuke opdracht gemaakt en eindigen die opdracht veelal met ‘deel je ervaringen’. En juist op dat punt komt het er op aan bij online leren.

‘Zoek een maatje’

Zelfs in F2F-leren kom je er niet mee weg met zo’n einde. Waarom niet? Je zou daar echt méér ‘instructie’ moeten meegeven. Denk bijvoorbeeld aan ‘Neem 15 minuten voor jezelf en zoek dan een maatje’. Online komt dat nog preciezer. Daar moet je exact aangeven wat de deelnemers waar moeten delen en wat ze er vervolgens mee moeten doen. Bijvoorbeeld: ‘Schrijf een blog van maximaal 10 regels over … en reageer op de blogs van mededeelnemers.’ Maar zelfs dan gaat het, net als in F2F- bijeenkomsten, altijd anders dan je vooraf bedacht hebt.

Deze fase waren T en ik al voorbij. We spraken over wat hij moest doen en hoe hij dat moest doen. Aan het einde van het gesprek vatte hij samen wat hij ging doen: voornamelijk reageren en waarderen als mensen iets plaatsen. Zo sloot hij af: ‘De belangrijkste tip die je me gaf, is elke bijdrage die je plaatst te eindigen met een vraag’.

Dit is wat mij betreft inderdaad basistip nummer 1. Online ziet niemand dat je bemoedigend ‘de kring’ rondkijkt of er iemand nog iets wil aanvullen of delen.
Social Learning Revolution is een nieuw platform, een om samen op te ontdekken hoe je e-learning social kunt maken. Daarom in deze blog aandacht voor het prille begin van het online samenwerken en leren. Mijn idee is die basisregels hier te delen en dus ook van lezers te horen wat hun ervaringen zijn met het opzetten van online cursussen.

IJzeren wetten?

Ik ben benieuwd naar jullie basisregels, jullie ijzeren wetten, of hoe je ze ook noemt. Waar kom je zelf steeds op uit? Wat zeg je tegen mensen in jouw omgeving die net als T voor het eerst dit pad opgaan?

Geplaatst in: Blogs, Home
Marguerithe de Man

Over de Auteur:

Marguerithe de Man werkt bij Sioo als programmamanager: een schaap met 5 poten. Zij houdt zich bezig met de inhoud van programma’s (organisatie-, verander- en interventiekunde), met het ontwerp en de realisatie ervan en met het managen van de tijdelijke werksystemen die daarbij horen. Bovenal typeert zij zich als ontwerper, blijkt ook haar dit jaar verschenen boek ‘De ontwerpfactor, werkboek design thinking voor de veranderaar’. Marguerithe heeft zich de afgelopen tijd veel bezig gehouden met de mogelijkheden van social media bij leren en veranderen en met name die ervaring zal ze hier delen.

Plaats een reactie

Please insert the signs in the image:

AANMELDEN NIEUWSBRIEF